?

Log in

Braziliaanse schrijvers op de Frankfurter Buchmesse (Dag 1 woensdag 9 oktober)

« previous entry | next entry »
Oct. 13th, 2013 | 05:25 pm

Brazilie gastlandBrazilië: ik ben er nog nooit geweest, maar ik hou van dat land. Ik ken het alleen van verhalen en uit boeken en films. Uit de verhalen van mijn broer, die er jaren gewoond heeft en zich onlangs weer in Rio heeft gevestigd. En uit de prachtige boeken die August Willemsen met zijn mooie vertalingen en nawoorden in Nederland introduceerde. De onvergetelijke romans van Machado Assis, Graciliano Ramos, João Guimarães Rosa, om meteen maar enkele grote klassiekers te noemen. En de erotische gedichten van Carlos Drummond de Andrade, die Heddy Honigmann in haar ontroerende documentaire 'O amor natural' door stelletjes op leeftijd liet declameren. De bejaarden raakten er helemaal hitsig van.

Als student had ik het voorrecht colleges te volgen bij August Willemsen. Hij kon uren wijden aan het doorgronden van één alinea tekst, terwijl alle studenten aan zijn lippen hingen. In het gewone leven stotterde hij, maar als hij ons vertelde over de schatten uit de Portugese en Braziliaanse literatuur stroomden de woorden zijn mond uit als de rivier de Amazone. Hij schreef al even gepassioneerd over zijn reizen door Brazilië in het boek 'Braziliaanse brieven.' Niet alleen over wat hem er zo aan beviel, maar ook wat hem als stugge Hollander verbaasde en ergerde: de bureaucratie, het lawaai, het uitbundige vertoon van sensualiteit en sentimentaliteit, de mannen die elkaar op straat om de hals vielen, de verzengende hitte die maakte dat je alweer begon te zweten als je net onder de douche vandaan kwam. Het was een boek vol subliem gekanker op een land waar hij ongeneeslijk aan verslingerd was geraakt.

Andere jaren, toen ik naar Frankfurt ging om boeken te acquireren, ging het vaak volkomen langs me heen welk land er focusland was en wat er rond dat 'Schwerpunkt' georganiseerd werden. Tegenwoordig werk ik niet meer als redacteur of uitgever maar als coördinator en programmamaker voor het internationale literatuurfestival Writers Unlimited, en dit jaar ga ik vooral omdat Brazilië themaland is. Ik ben benieuwd naar het blik schrijvers dat de organisatie heeft opengetrokken: misschien zit er iemand bij die we volgend jaar naar ons festival kunnen uitnodigen. Iemand die prachtige boeken schrijft die we nog niet kennen, die we ook in Nederland kunnen introduceren, en die ook op een podium uit zijn woorden kan komen, bij voorkeur in goed verstaanbaar Engels.

Keuze zat, zou je denken. Er zijn maar liefst zeventig schrijvers uit Brazilië ingevlogen. Maar afgelopen week sprak ik een Braziliaanse uitgever die er schande van sprak dat zijn land zo met hagel schiet, in plaats van een kleiner maar zorgvuldiger geselecteerd en geprogrammeerd aanbod te verzorgen. En hoewel Paulo Coelho door zijn eigen Nederlandse uitgever schaamteloos ‘Braziliës beste literaire exportproduct’ wordt genoemd, heeft ook hij laten weten om die reden niet naar de Buchmesse te willen komen.

Misschien kan ik dus beter naar Brazilië om de écht goede schrijvers van nu te vinden. Ik zou niets liever willen. Maar nu toch eerst maar even naar Frankfurt.

Link | Leave a comment | Share

Comments {0}